tadilat işleri

selam bayanlar :)

geçenlerde evde giymek için kot eşofman altı almıştım. bedeni kalmamıştı ama ben çok beğendiğim için bir beden büyükte olsa alacam  dedim, kafaya taktım ya bir kere :) kumaşını çok beğendim ince tiril tiril bir kot.

ilk işe paçalarını kısaltmakla başladım. belki benim gibi kendi işini kendi yapmak isteyen lakin acemi olan varsa diye de anlatayım dedim. herkesler kendine güzel güzel ciciler dikebiliyor olabilir, paça kısaltmakta neymiş diyebilir amaa ben daha küçük bir çekirgeyim tamam mı :)

yukardaki resimde görüldüğü üzere kesilecek kısmın ölçüsünü alıp çizdim ki keserken yamukluk olmasın, uçlarını da tam üst üste getirip iğneledim keserken kaymasın diye :) alt tarafı 20 cm bi yer kesecem ama gerçekten o kadar acemiyim..

kestikten sonra düzgünce içe kıvırıp iğneledim  dikerken kolaylık olsun diye..   orjinalinde de öyleydi zaten, temiz bir görüntüsü var sevdim.. kalın kumaşlarda kaba durabilir ama bu çok ince bir kot..

bu da dikilmiş hali.. paçalar tamam fakat bir sorun daha vardı beli de bol geldi.. pes eder miyim, hayır! bu eşofman bana olacak :) lastiği de aşağıdaki gibi birleşme yerinden söktüm..

lastiğini iki cm kadar kesim tekrar diktim, lastik dikerken zikzak dikiş yapılır diye okumuştum bende öyle yaptım.. birleşme yerini de el dikişiyle tekrar kapattım..

sonuçta ütülenmeyi bekleyen bir eşofman altımız oldu :)

belki çok basit bir yazı gelebilir okuyanlara, ben bunu yapmak için bir sürü yazı okudum alakalı alakasız.. olur ya benim gibiler vardır diye dilim döndüğünce kendi tecrübelerimi aktardım.. yolun çok çoook başındayım, bu benim için bir başarıydı..

çok konuştum okuyabilenlere birer öpücük :)

görüşürük :)

Kendime bi şey dikeyim dedim de

Herkese merhabalar

artık ben kendime nasıl güveniyorsam daha düz dikiş dikemezken, kalıp çıkarmaktan hiç anlamıyorken kendime tunik dikmeye kalktım :) ama boyumun ölçüsünü aldım o ayrı mesele..

bir muçuk metreye yakın kırmızı ince triko bir parça kumaş aldım, kumaş ilk deneme için uygun geldi gözüme, çok anlıyorum ya :) buraya kadar yine iyi, eee kalıp işi nasıl olacak? ben o kadar blog okudum ayarlarım bi şii dedim vee ilçemizde bulabildiğim tek dikiş dergisi olan crezion elişi dergisinden bir elbise kalıbını tuniğe uyarladım.. bak bak bak cesarete bak, cahil cesareti böyle oluyormuş arkideşler, denedim bizzat :)

eşim evde yokken kalıbı çıkardım, oturdum diktim ki gelince giyip göstercem " bak ben kendime ne diktiiiiim " diye havamı atayım.. artistliğim de var yani :) ama ne umdum ne buldumm..

nitekim dostlar sonuç hüsran oldu, buyrunn...

tamam birazcık fazla kilolarım olabilir ama 40 beden diye yola çıktım 44 beden bi tunik elde ettim..

bu tunikten çıkardığım dersler

1. önce kalıp çıkarmayı öğren

2. doğru kalıbı bulmak ve kalıbı kumaşa aktarabilmek başarmanın yarısıdır unutma

3. yaka ve kol dikmek hiç kolay değil bunu aklına sok bi zahmet

4. sen bir çekirge bile değilsin henüz acele yok :)

Bu cahilce denemem motivasyonumu kırsa da kendime ders çıkarmayı da ihmal etmedim efenim :) dikiş yolculuğunda kendime şans diliyorum ve işe gidiyorum :)

sevgiler..

bende çekilişe katılıyorum ki :)

Dikiş işine heves ettiğimden beri dikiş bloglarını okumaktan kendimi alamıyorum. Aycan' ın Atölyesi de dikiş konusunda bana ilham verecek bloglardan biri.. Blogunun birinci yılı için çekiliş yapıyormuş, umarım bende kendimi geliştirip bir yılımı böyle etkinliklerle renklendirebilirim.. haydi bakalım bende katıldım..

Aycanın atölyesinin çekilişine aşağıdaki adresden katılabilir ve bu güzel kumaşları elde etme şansı bulabilirsiniz :)

http://aycanulus.blogspot.com.tr/2014/04/ilk-cekilisimi-duzenliyorum.html#comment-form

ilk dikiş deneyimim

merhabalar

dikiş makinamı yeni aldım ve resmini de burda paylaşmıştım. bir heves dikiş makinası aldım ama dikiş işi sandığım kadar kolay değilmiş efenim. öncelikle düz dikişi geliştirmek gerekiyormuş, yani hayallerime kavuşmak için çoookk fırın ekmek yemem lazımmış.. 

 kendime cici kıyafetler dikebilme hayalleri kurarken gerçeklerle yüzleştim ve bismillah deyip makinanın başına oturdum. evde kumaş olmadığı için eski kıyafetlere el attım hemen. anladım ki yeni evli birinin eskisi de pek olmuyormuş :) yine de gözden çıkarılabilecek şeyleri seçip ilk denememi yaptım. 

eveet bu gördüğünüz tutacak ilk dikiş deneyimim olarak kayıtlara geçti. dört tarafını çevirip içine de eski pamuklu bir kumaş koyup kalınlaştırdım. hatta gazımı alamayıp kapitone bile yaptım. görüldüğü üzere çizgilerin kimi kısa kimi uzun, ee acemi  işi işte..

bir de bu küçük sofra bezini diktim. bu aslında ince gömlek kumaşından bir ev pijamasıydı. bacak kısımlarını aynı oranda kesip birleştirdim. çok kullanışlı olmadı çünkü ebatları küçük, napalım eldeki malzemelerle aklıma gelen bunlardı. aklımda çarşaf yastık kılıfı falan dikmek var, malum düz dikişten gideceğim bir süre :)

acemi blogger

merhabalar
şükür ki bloguma girebildim. Acemi bir blogger olan ben, iki post yazdıktan sonra şifremi unuttum.. iki aydır bloga giremiyordum, ağlasam mı gülsem mi bilemedim..
pekii bu sürede neler yaptım?
yeni tarifler denedim, önümüzdeki günlerde tekra yapıp fotoğraflayıp paylaşmayı düşünüyorum.. 
Uzun zamandır almayı çok istediğim dikiş makinasını aldııımmm :) dikiş makinam Singer Promise 1409 modeli. benim gibi hiç bir şey bilmeyenler için iyidir sanırım.. Dikiş dikmek sandığım kadar kolay değilmiş, şimdilik sadece tutacak dikiyorum :)

dikiş blogu yazarları gözümde birer kahraman oldular :) öğreneceğim çooook şey var..
şimdilik benden bu kadar..
sevgiler